แล้วจะรู้ว่าพ่อรักเรามากแค่ไหน

>>>. . . หลังวาเลนไทน์ วันที่ 14 กุมภาพันธ์
>>>ผมเป็นอีกคนหนึ่งที่เหมือนคนทั่ว ไป
>>>“กุหลาบ ช็อคโกแลต คำบอก รัก"
>>>สามสิ่งนี้ต้องเวียนเข้ามาหาชีวิต ผม
>>>เพื่อให้คนคนหนึ่งใน ทุก ๆ ปี ของวันนี้
>>>. . . ก่อนวันที่ 14 กุมภาพันธ์
>>>ผมเดินออกจาก บ้าน
>>>ในมือมีผ้าเช็ดหน้าสีชมพูที่ต้องการเอาให้ แฟนของผม
>>>เธอเป็นหญิงสวยมาก เป็นดาวคณะของมหาลัยของเรา
>>>ก่อนผมจะออกไปพบเธอ เธอโทรมาหาผม
>>>ผมจึงวางผ้าเช็ดหน้าที่ผมบรรจงพับไว้บนโต๊ะ
>>>หลังจากการพร่ำบอกรักกันด้วยถ้อยคำหวานหูเป็นเวลานานทีเดียว
>>>ผมรีบจะออกจากบ้านไปหาเธอ
>>>โดยไม่ลืมผ้าเช็ดหน้าผืนนั้น
>>>แต่ แล้ว!!
>>>ผมก็เห็นพ่อของผมถือมันออกมา ในผ้าผืนนั้นมีรอยเลือด
>>>"พ่อ ทำอะไรหนะ" ผมโพล่งถามด้วยความโมโห
>>>พ่อหน้าซีด ทันที
>>>" เหมียวหนะ มันโดนกัด พ่อเลยเอาผ้าไปเช็ดเลือด"
>>>"พ่อรู้ไหม ผมกำลังจะเอาไปให้แฟน"
>>>พ่อเงียบ . . . ผมเกลียดจริงๆ เวลาพ่อเงียบเมื่อจนกับปัญหา
>>>ความโหโหสั่งผมให้ทำได้แม้กระทั่งจะตบหน้าพ่อ
>>>พ่อเบือนหน้า
>>>"พ่อขอโทษ มานี่ . . . " พ่อยื่นมือมารับ ผ้าเช็ดหน้า
>>>"พ่อจะเอาไปซักให้ เอง"
>>>ผมงอนพ่อถึงกับไม่ยอมคุยกับพ่อเป็นเวลานาน พอควร
>>>ไม่ยอมลงจาก บ้าน
>>>เป็นเวลาเกือบทั้งสองวันที่ผมไม่เจอหน้า ใคร
>>>หมกตัวอยู่กับห้อง มีเพียงแม่เท่านั้นที่ คอยส่งข้าวให้ผม
>>>ยามเมื่อผมมองตาแม่ครั้งใดทุก ครั้ง ดวงตาแม่จะแดงปรี่ด้วยน้ำตา
>>>ผมเริ่ม รู้สึกว่า บางทีผมอาจจะทำเกินไป
>>>. . . 14 กุมภาพันธ์
>>>ตั้งแต่ครั้งที่ผมเห็นแม่ เสียใจ
>>>ผมก็รู้สึกว่าผมทำอะไรผิดไปหรือ เปล่า
>>>ผมยอมออกมาจาก ห้อง
>>>ผมไม่เห็น พ่อ
>>>เดินออกมาที่บริเวณลานซักผ้า กาละมังยังมี
ผ้าที่ยังไม่ซักหลายผืน
>>>ข้างๆ มีกองเลือดอยู่
และที่ราวตากผ้ามี ผ้าเช็ดหน้าของผม
>>>ถึงจะล้าง รอยเลือดไม่หมด
ก็ยังดีที่พ่อยังห่วงใยผม ยังแคร์ผม
อยู่
>>>"พ่อ ผมอยากขอโทษ ครับ"
>>>พอผมหันหน้าจะกลับเข้าบ้าน ก็พบกับแม่
แม่ร้องไห้มาแต่ไกล
>>>แม่วิ่งมากอดผม "พ่อเสียแล้วนะ"
>>>ผม อึ้ง!!
>>>แม่ลำดับเหตุการณ์ และทำให้ผมทราบ ว่า …….
>>>พ่อป่วยเป็นโรคทางเดินหายใจติดเชื้อ
>>>รอยเลือดที่เห็นนั้นคือเลือดที่พ่อจามออกมา พ่อมองไม่เห็น
>>>"พ่อกำชับแม่มาตอนที่ลูกโกรธว่า อย่าบอกลูกเด็ดขาดว่าพ่อป่วย "
>>>"ทำไมล่ะ ครับ"
>>>"พ่อกลัวเราจะเสียใจ แล้วไม่ได้ออกไปเที่ยวกับแฟน"
>>>ผมอึ้งเป็นครั้งที่ สอง!
>>>"พ่อบอกแม่ด้วยว่า ถ้าพ่อเสียวันนี้ อย่าเพิ่งบอกลูก
>>>ให้ลูกไปเที่ยวกับแฟน ก่อน
>>>พ่อไม่อยากให้ลูกเป็นทุกข์ พลาดโอกาสอย่าง นี้เพราะพ่อคนเดียว
>>>พ่อบอกด้วยว่าพ่อซักผ้าเช็ด หน้าให้แล้ว มันไม่สะอาดหรอก
>>>แต่พ่อบอกว่า…พ่อของลูกทำดีที่สุดแล้ว"
>>>ผมกอดแม่ ร้องไห้
>>>วันนี้จะเป็นวันวาเลนไทน์ที่อยู่ในความ ทรงจำตลอดไป
>>>"พ่อครับ ผมขอโทษ . . . " ………….
ข้อความนี้ถูกเขียนใน ความบันเทิง คั่นหน้า ลิงก์ถาวร

1 ตอบกลับที่ แล้วจะรู้ว่าพ่อรักเรามากแค่ไหน

  1. ‘’เศษ…ดิuส๏ พูดว่า:

    0.0 โอ้มายก้อด คนประเสริฐแบบนี้จะมีจิงไหม
    ทุกคนมีนิสัยอย่างนี้ป่าวเนี่ย
    โดย เฉพาะ..อ่ะ มีอย่างงี้เปล่าเนี่ย?

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s